London 2012 294 dagen geleden,
Paralympics special
In nauw overleg met het NOC/NSF, de KNWU en de NEVOBO volgen wij topsporters op hun weg naar de Paralympics 2012, die in Londen worden gehouden.
Vanaf precies 365 dagen voor de start van deze belangrijke spelen, dat was 29 augustus 2011, zijn wij gestart met ons eerste interview: Jetze Plat, die zich als KNWU-wielrenner op zijn eigen wijze voorbereidt op “Londen 2012”.
Na haar terugkeer van een toernooi in de Oekraïne, dat was in september 2011, zijn wij de volleybalster Elvira Stinissen gaan volgen en kijken we hoe zij als aanvoerdster haar team klaarstoomt om in Londen een zo hoog mogelijk resultaat te kunnen behalen.
Tot slot regelmatig een update met dressuurruiter Gert Bolmer.
Blijft u daarom nauwkeurig onze speciale site volgen. Wij blijven dan samen “op weg naar London 2012”.
Jetze Plat 
HandBiker
“Ik ben pas tevreden als ik op beide onderdelen goud heb”
London 2012 staat op het netvlies gebrand van handbiker Jetze Plat (20). Het komende jaar zal hij het uiterste uit zichzelf halen om straks tijdens de Paralympische Spelen, die in London worden gehouden, mee te kunnen rijden met de top. Nadat hij in mei een nominatie voor deze spelen haalde, heeft hij zijn baan opgezegd om zich volledig op zijn sport te storten. “Als ik iets doe, dan wil ik het ook goed doen.”
Een handbike is een soort fiets waarbij niet de voeten maar de armen worden gebruikt om vooruit te komen. Hoe ben jij in aanraking gekomen met een handbike?
‘Ik ben geboren met een handicap. Ik heb aan mijn linkerbeen een knie zonder kniebanden en een verkort bovenbeen. Aan mijn rechterbeen zit mijn onderbeen aan mijn romp vast en mis ik mijn gehele bovenbeen. Vanaf mijn 3e jaar gebruik ik een prothese om te lopen, daarvoor had ik aan één kant een schoen met een verhoogde zool. Ik heb tot mijn 16e een prothese gehad waarbij mijn voet in een spits in de koker stond. In 2007 is mijn voet geamputeerd omdat ik steeds meer last kreeg van drukplekken in mijn prothese. Na een lang herstel kon ik uiteindelijk gelukkig weer lopen. Vanwege mijn handicap kon ik destijds niet op een normale manier naar school. Mijn ouders zagen toen een keer een handbike rijden en vanaf mijn 7e werd dat mijn vervoermiddel naar school.
Lees hier verder voor de laatste update …..
Elvira Stinissen
Zitvollybalster
‘Elke keer de grenzen opzoeken, dat is het mooiste’
Het zijn spannende weken voor het Nederlands zitvolleybalteam. Niet alleen staat het EK Zitvolleybal voor de deur, gehouden van 9 tot en met 15 oktober in Rotterdam, waar het Nederlands team de Europese titel kan prolongeren, maar op dit toernooi moeten de dames zich ook kwalificeren voor de Paralympics. Aanvoerdster Elvira Stinissen (32) verheugt zich op het toernooi.
Dubbel spannend, strijden om de Europese titel én je proberen te kwalificeren
“Het zou mooi zijn als we deze titel kunnen prolongeren. Om ons te kwalificeren voor de Paralympics moeten we het EK winnen of anders de finale spelen tegen de Oekraïne, die al geplaatst is voor de Paralympics. Naast de Oekraïne zijn Rusland en Slovenië kanshebbers voor de titel en moeten we ook uitkijken voor Duitsland, een gevaarlijke outsider. De finale tegen Oekraïne, dat zou een gave pot zijn.”
Begin september waren jullie in Oekraïne voor de Continental Cup
“Daar werden we zesde. Dat was wel een echte wake-upcall…”
Lees hier verder voor de laatste update …..
Gert Bolmer 
Dressuurruiter
‘Samen één en beter worden is het allerleukste’
Gert Bolmer (28) is paralympisch dressuurruiter. Naast zijn meer dan fulltime baan probeert hij zo vaak mogelijk in de manege in Best te zijn om te kunnen trainen voor Londen, om daar volgend jaar een medaille in de wacht te slepen.
Op 7-jarige leeftijd zat je voor het eerst op een pony, maar niet geheel vrijwillig heb ik begrepen
“Ik heb een lichte hersenbeschadiging, veroorzaakt door zuurstofgebrek bij mijn geboorte, waardoor mijn ledematen niet goed worden aangestuurd. Mijn fysiotherapeut vond dat paardrijden een goede therapie voor mij was. Iedere zaterdag was het strijd om mij naar de manege te krijgen. Het had destijds ook heel weinig met paardrijden te maken. Ik reed op een pony zonder zadel en moest aan beide kanten vastgehouden worden. Op het moment dat ik met zadel ging rijden en zelf de pony kon sturen, begon ik er wat aardigheid in te krijgen.”
Lees hier verder voor de laatste update …..
Officiële uitingen en logo’s mogelijk gemaakt door NOC*NSF